Герма (грэч. herma - падпорка, слуп), 4-гранны слуп, завершаны скульптурнай выявай галавы або бюста; від скульптурнага партрэта ці скульптурнага помніка. Г. узніклі ў Старажытнай Грэцыі як выявы бога Гермеса; служылі межавымі знакамі, паказальнікамі дарог; ствараліся з партрэтнымі выявамі дзяржаўных дзеячаў, военачальнікаў, філосафаў, знакамітых грамадзян.