Набіванка (набойка), від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва; спосаб аздаблення тканіны каляровым узорам, які атрымліваецца пры дапамозе рэльефных форм (дошак-клішэ); тканіна з узорам, выкананым спосабам Н. У Беларусі Н. атрымала пашырэнне ў 16 - пач. 20 ст.