Стэла (грэч. stele - слуп), у антычным мастацтве прамавугольная ці звужаная ўверсе каменная пліта, пастаўленая вертыкальна ў якасці надмагілля, мемарыяльнага знака. С. упрыгожваліся рэльефамі, надпісамі, у верхняй частцы - франтонамі, карнізамі, акратэтыямі.