ваўкалак, -а, м. Мифическое существо, согласно поверью, человек, способный принимать облик волка.

У пушчу ўцёк, у ёй асеўся, змяніўся ўвесь, як ваўкалак. Купала. Вось ён [вядзьмак] усіх і пракляў, і ўвесь поезд пабег ваўкалакамі, з таго і ваўкоў многа. Гарэцкі. Іскры сыплюцца з гэтай поўсці, калі ў змроку ночы шалёна імчыцца ваўкалак. Дайнека.