грамніца, -ы, ж. Освящённая на Сретение церковная свечка.

Узяў [Янка] нож-складанчык асвячоны, што ў лубцы ляжаў, калі паску пасвячалі, узяў грамніцу і праскурку жалобную-памінальную і на дыбачках за парог пайшоў. Гарэцкі. Гараць грамніцы ноч усю да дня, капае брат сястры азглелы дол. Пушча. Люблю я ўсе агні: ... і той, што кніг радкі мне асвятляў зарніцай, і нават той, які зацепліцца грамніцай. Танк.