чытанка, -і, ж., уст. Книга для упражнения в чтении, для приобретения навыков чтения.

Настаўніца бярэ беларускую чытанку «Родны край» і кажа, як заўсёды, па-польску... Брыль. Нездарма першая друкаваная кніга ў яго [Коласа] была не паэтычная, не празаічная, а «Другое чытанне для дзяцей беларусаў», чытанка, для якой адмыслова складаў вершаваныя радкі і празаічныя замалёўкі. Лужанін. У пяць гадоў мне даступнымі сталі «Добрые семена», «Мир в рассказах для детей», а пазней «Роднае слова», «Наша крыніца» - паперачытваў усе чытанкі з другога па чацвёрты клас. Юрэвіч.