надбаўка // падбаўка

Надбаўка. Надбаўленая да чаго-н. сума, частка.
Бацька мой, калі на разрубы зямлю бралі, захацеў палучыць большы хутар. Далі яму дзве дзесяціны надбаўкі, за тое, што ён палез у балота. А.Асіпенка.

Падбаўка. Тое, што падбаўлена, дабаўлена; дабаўка.
Ён з'еў вялікую міску супу, хутка ачысціў яе, ды яшчэ й падбаўкі папрасіў. ЛіМ.

Паведаміць пра недакладнасьць