Байко Язэп (1890 - пасля 1939), каталіцкі святар заходняга абраду, ганаровы шамбялян надлічбавы, удзельнік беларускага хрысціянскага руху 20 ст., душпастыр.

Нарадзіўся 18.09.1890 у Малявічах Дольных Сакольскага павета Гарадзенскай губ. Паходзіў з сялянскай сям'і: бацькі - Мацей і Ева (з дому Аніськаў) Байко. У кастрычніку 1907 г. вытрымаў экзамен на званне аптэкарскага вучня пры экзаменацыйнай камісіі Пецярбургскай навучальнай акругі. У 1909 г. паступіў у Віленскую духоўную каталіцкую семінарыю. На правах сябра ўваходзіў у культурна-асветны гурток беларусаў-клерыкаў. Пасвячоны ў святары 16.06.1913. Душпастырскую дзейнасць пачынаў вікарыем у мясцовасці Ельня Лідскага дэканата. Пазней - на той жа пасадзе ў мясцовасці Поразава. Удзельнік 1-га з'езда беларускіх каталіцкіх святароў у Менску (24-25.05.1917), сябра саюза ксяндзоў-беларусаў. З 1918 г. служыў адміністратарам рымска-каталіцкага касцёла ў парафіі Спас Вілейскага дэканата. У душпастырскай дзейнасці звяртаўся да вернікаў з казаннямі на беларускай мове. У 1920-1925 гг. - у парафіі Слядзяны Драгічынскага дэканата. З 1933 г. - пробашч парафіі Налібакі.

Літ.: LMABRS, ф. 318, каталог «Б»; Directorium... Vilnensi; Catalogus... Vilnensis; Elenchus... Pinscensis; Spis kościołów, 1933-35; Усходняя Беларусь; Stankiewicz A., 1929.

Паведаміць пра недакладнасьць