накруг, прысл. Размоўн. У знач. прыназ. - з Р. Спалучэнне з накруг выражае прасторавыя адносіны: указвае на прадмет ці асобу, вакол якіх што-н. рухаецца, знаходзіцца або адбываецца. Пасталі накруг вогнішча. □ І накруг таго стала, сеўшы кругам, заспявалі (П.Броўка).
