Мастацтва канцэптуальнае (ад лац. conceptus - думка, уяўленне), плынь у авангардысцкім мастацтве 1960-1990-х г., якая паставіла мэтай пераход ад традыцыйных мастацкіх твораў да стварэння «мастацкіх ідэй-канцэптаў». Гэтыя «ідэі-канцэпты» часта не мелі ўстойлівай мастацкай формы і ўвасабляліся ў выглядзе розных накідаў, вусна ці пісьмова выкладзеных праектаў, кароткіх фраз ці аб'ёмных тэкстаў, графікаў, дыяграм, схем, формул і да т.п. Асаблівасць М.к. заключаецца ў звядзенні мастацтва да феноменаў свядомасці (прынцып «мастацтва ў галаве»), у спробах своеасаблівай «дэматэрыялізацыі мастацтва», што павінна праяўляцца ў самадастатковасці і самакаштоўнасці мастацкіх ідэй, якія нельга рэалізаваць у матэрыяле.
