Увярэднік скіпетрападобны (Pedicularis sceptrum-carolinum L., 1753)
Парадак Залознікакветныя (Scrophulariales), сямейства Залознікавыя (Scrophulariaceae)

Статус. III катэгорыя. Рэдкі від.
Значэнне ў захаванні генафонду. Барэальны эўразійскі лугава-балотны від; ледавіковы рэлікт [1]. Дэкаратыўная расліна.
Кароткае апісанне. Шматгадовая расліна з прамастойным сцяблом, узыходным карэнішчам і тонкім карэннем. Сцёблы вышынёй 30-100 см адзіночныя або па некалькі штук, голыя, з невялікай колькасцю перыстараздзельнага або перыстарассечанага лісця. Кветкі па адной у пазухах прыкветнікаў, утвараюць коласападобнае суквецце, падоўжанае пры пладах. Венчык буйны, жоўты; ніжняя губа спераду крывава-чырвоная. Плод - шарападобная каробачка.
Асаблівасці біялогіі. Цвіце ў чэрвені-жніўні. Размнажаецца насеннем [2].
Пашырэнне. Эўразія. У Беларусі - Быхаўскі, Вілейскі, Жыткавіцкі, Жлобінскі, Лепельскі, Менскі, Магілеўскі, Мядзельскі, Пружанскі, Пухавіцкі, Рагачоўскі, Свіслацкі, Смалявіцкі, Салігорскі раёны. Раней адзначаўся ў наваколлях Бярозы-Картузскай, Бабруйска, Горадні, Кобрына, Менска і ў іншых месцах [3-6].
Месцы росту. Эўтрофныя, радзей мезатрофныя балоты, балоцістыя лугі, зараснікі хмызняку на краях балот.
Характар росту. Расце адзінкавымі экземплярамі, утварае невялікія курціны.
Асноўныя абмежавальныя фактары. Вельмі адчувальны да зніжэння ўзроўню грунтавых вод і хутка знікае пры асушэнні балот, лугоў.
Культываванне. Звестак няма.
Прынятыя меры аховы. Ахоўваецца ў Белавежскай пушчы, Бярэзінскім і Прыпяцкім запаведніках.
Неабходныя меры аховы. Стварэнне батанічных заказнікаў у выяўленых месцах росту.

Літ.: 1. Изменение растительности и флоры болот УССР..., 1982; 2. Флора БССР, 1955; 3. Kulczyński, 1939-1940; 4. Казлоўская (асаб. павед.); 5. Hryniewiecki, 1932; 6. Пачоский, 1899.

Дз.Траццякоў

Паведаміць пра недакладнасьць