Асака павіслая (Carex flacca Schreb., 1771)
Парадак Асакакветныя (Cyperales), сямейства Асаковыя (Cyperaceae)

Статус. III катэгорыя. Рэдкі від, які трапляецца ў невялікай колькасці на абмежаваных тэрыторыях.
Значэнне ў захаванні генафонду. Барэальны атлантычна-эўрапейскі рэліктавы від, які знаходзіцца ў Беларусі ў асобных лакалітэтах за паўднёва-ўсходняй мяжой суцэльнага арэала.
Кароткае апісанне. Шматгадовая шызавата-зялёная травяністая расліна з паўзучым карэнішчам. Сцёблы вышынёй 15-40 см, прамыя, трохгранныя. Лісце двухскладкаватае, карацейшае за сцябло, у ніжняй частцы сцябла - чырвона-бурае, лускападобнае. Ніжні крыючы ліст суквецця карацейшы за суквецце або роўны яму. Суквецце з 1-2 верхавінкавых мужчынскіх каласкоў і 2-4 жаночых. 3 рыльцы [1].
Асаблівасці біялогіі. Цвіце ў траўні-чэрвені, пладаносіць у ліпені. Размнажэнне насеннае і вегетатыўнае.
Пашырэнне. Скандынавія, Сярэдняя і Атлантычная Эўропа, Паўночная Амерыка і Новая Зеландыя [1, 2]. У Беларусі знойдзена ў наваколлях Віцебска і Горадні.
Месцы росту. Сырыя забалочаныя лугі на карбанатных глебах.
Характар росту. Расце невялікімі групамі.
Асноўныя абмежавальныя фактары. Гідрамеліярацыйныя работы і іншыя фактары, якія зменьваюць гідралагічны рэжым месцаў росту, узворванне зямель, празмерны выпас жывёлы.
Культываванне. Не культывуецца.
Прынятыя меры аховы. Не прымаліся.
Неабходныя меры аховы. Арганізацыя спецыялізаваных батанічных заказнікаў у вядомых месцах росту, кантроль за станам папуляцый, выяўленне новых месцаў росту і іх ахова.

Літ.: 1. Биологическая флора, 1980; 2. Флора Европейской части СССР, 1976.

Л.Сімановіч

Паведаміць пра недакладнасьць