Парадак Мятлюжкакветныя (Poales), сямейства Мятлюжкавыя (Злакі) (Poaceae)
Статус. III катэгорыя. Вельмі рэдкі від, які трапляецца ў невялікай колькасці на абмежаваных тэрыторыях.
Значэнне ў захаванні генафонду. Амфіатлантычны рэліктавы від, які знаходзіцца ў Беларусі ў асобных лакалітэтах за паўднёва-ўсходняй мяжой арэала [1]. Кармавая расліна.
Кароткае апісанне. Шматгадовая травяністая расліна з голымі, пад мяцёлкамі больш-менш шурпатымі прамастойнымі сцёбламі вышынёй 30-60 см і цёмнымі валасніковістымі каранямі. Утварае шчыльныя дзярніны. Лісце вельмі тонкае, воласападобнае, вузкае, удоўж скручанае. Язычок амаль непрыкметны з акруглымі кароткараснічастымі вушкамі. Суквецце - вузкая слабараскідзістая мяцёлка даўжынёй 3-6 см. Каласкі 3-4 [6]- кветкавыя. Ніжнія кветкавыя лускавінкі ланцэтныя, безасцюковыя або з асцюкападобным канцом. Плод - зярняўка [2, 3].
Асаблівасці біялогіі. Цвіце ў чэрвені-ліпені, пладаносіць у жніўні. Размнажэнне насеннае.
Пашырэнне. Эўропа, Паўночная Амерыка [2]. У Беларусі знойдзены ў Жыткавіцкім і Петрыкаўскім раёнах [4].
Месцы росту. Разнатраўна-злакавыя поймавыя лугі на бедных пясчаных глебах, адкрытыя пясчаныя ўзгоркі і грады, поймавыя дубнякі і бары на рачных тэрасах.
Характар росту. Расце невялікімі шчыльнымі групамі.
Асноўныя абмежавальныя фактары. Гаспадарчая трансфармацыя зямель, перавыпас жывёлы.
Культываванне. Не культывуецца.
Прынятыя меры аховы. Ахоўваецца ў Прыпяцкім запаведніку.
Неабходныя меры аховы. Арганізацыя спецыялізаванага батанічнага заказніка ва ўрочышчы «Пясочнае» паблізу г.п. Турава, абмежаванне антрапагеннага ўздзеяння, кантроль за станам папуляцый, выяўленне новых месцаў росту, увядзенне ў культуру.
Літ.: 1. Редкие и исчезающие виды..., 1987; 2. Злаки СССР, 1976; 3. Злаки Украины, 1977; 4. Даныя гербарыяў ІЭБ АН Беларусі і Прыпяцкага запаведніка.
Г.Вынаеў
