мянтуз , драпежная рыба, якая жыве ў халодных чыстых рэках і азёрах, трымаючыся на дне сярод камянёў і карчоў, з круглаватым падоўжаным целам з шэрай зеленаватай скурай у цёмных плямах, пакрытай вельмі дробнай луской.

мянтуз м., мянтус м., мінтуз м., мінтус м., мантуз м. — агульн., пераважна ўсходняя частка Віц. і Маг. р., захад Гарадз. р., паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ, З нар. сл., Бялькевіч, Насовіч),
мянёк м. — цэнтр. з., паўдн. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, Мат. Гарадз., Янкоўскі, Бялькевіч),
мень м. — пераважна паўдн.-усх. з. (ЛАБНГ, Мат. Гом., Янкова, Каспяровіч),
калека м. — поўнач цэнтр. з. (ЛАБНГ, СПЗБ, Мат. Гарадз., З нар. сл., Сцяшковіч, Каспяровіч),
мяк м., мняк м. — Гарадз., Ваўк. (СПЗБ, Сцяшковіч),
вягал м., вягел м., вягала м. — поўнач паўн.-зах. з. (ЛАБНГ, СПЗБ, СЦБ),
грумжа ж. — Смарг. (Сл. Гарадз.),
балаба ж., балабушка ж. — Слаўг., Бых. (ЛАБНГ, ЖНС),
ропуха ж. — Жытк. (ЛАБНГ, ТС),
малькач м. — Навагр. (СПЗБ),
налім м. — Мсцісл., а таксама Латгал. р. (СПЗБ, Бялькевіч).

Паведаміць пра недакладнасьць