Польска-беларускі слоўнік

1. лавіць, хапаць;

2. разм. хварэць;
dzieci co rok łapają grypę дзеці штогод падхопліваюць грып;

◊ łapać oddech хапаць паветра; хаўкаць;
łapać za slówka чапляцца да слоў