яздок, ездака, мн. ездакі, ездакоў, м.

1. Той, хто едзе на кані вярхом або кіруе запрэжкай.
Ездакі пазлазілі з коней.

2. Пра таго, хто ўмее добра ездзіць (у 3 знач.).
Добры я. на матацыкле.

Не яздок куды (разм.) - пра таго, хто не хоча або не можа ездзіць куды-н., бываць дзе-н.

Паведаміць пра недакладнасьць