Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

язмін, -у, м. Дэкаратыўны куст сямейства каменяломнікавых з белымі пахучымі кветкамі, сабранымі ў невялікія гронкі.

|| прым. язмінавы, -ая, -ае.

Паведаміць пра недакладнасьць