Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

ярчэць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -эе; зак. Станавіцца больш яркім, ззяць, зіхацець.
Зоркі ярчэюць у цемры. Зрок ярчэе (перан.: становіцца больш выразным).

|| зак. паярчэць, -эе.

Паведаміць пра недакладнасьць