Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы

осмій, -ію, м. (спец.). Хімічны элемент, вельмі цвёрды метал плацінавай групы.

|| прым. осміевы, -ая, -ае.

Паведаміць пра недакладнасьць