1. в разн. знач. ланцуг, -га муж.
железная цепь жалезны ланцуг
якорная цепь якарны ланцуг
спустить собаку с цепи спусціць сабаку з ланцуга
посадить на цепь пасадзіць на ланцуг
цепь событий перен. ланцуг падзей
цепь доказательств перен. ланцуг доказаў
прорыв империалистической цепи в слабом звене перен. прарыў імперыялістычнага ланцуга ў слабым звяне
цепь управления ж.-д. ланцуг кіравання
электрическая цепь физ. электрычны ланцуг
стрелковая цепь воен. стралковы ланцуг
цепь гор ланцуг гор
2. (оковы) ланцугі, -гоў ед. нет, кайданы, -ноў ед. нет
заковать в цепи закаваць у ланцугі (кайданы)
цепи рабства перен. ланцугі (кайданы) рабства
разорвать цепи перен. разарваць ланцугі (скінуць кайданы)
◊ как с цепи сорвался як з ланцуга сарваўся
Паведаміць пра недакладнасьць
