1. цуд, род. цуду муж.; (диво) дзіва, -ва ср.
совершить чудо зрабіць цуд
чудом спастись от смерти цудам выратавацца ад смерці
каким-то чудом нейкім дзівам (цудам)
чудеса героизма цуды гераізму
чудо искусства, техники цуд мастацтва, тэхнікі
2. в знач. сказ. дзіва, дзіўна
это просто чудо! гэта проста дзіва!
чудо, что дзіва (дзіўна), што
◊ чудо-богатырь цуда-волат
чудеса в решете цуды ў рэшаце
Паведаміць пра недакладнасьць
