1. в разн. знач. чуць
собака чует дичь сабака чуе дзічыну
не чуять боли не чуць болю
2. перен. (предчувствовать) разг. чуць, прадчуваць, адчуваць
чует сердце, что дело добром не кончится чуе (прадчувае, адчувае) сэрца, што справа дабром не скончыцца
◊ ног под собою не чуять ног пад сабой не чуць
чует кошка, чьё мясо съела посл. чуе кошка, чыё мяса з'ела
Паведаміць пра недакладнасьць