трепетать несовер.
1. (колебаться, дрожать) трапятацца; дрыжаць; матляцца; (чем) трапятаць; (о свете, огне и т.п.) мільгаць, мігцець, трымцець
2. перен. (быть охваченным внутренней дрожью, волнением от какого-либо сильного чувства) дрыжаць, калаціцца, млець, заміраць, трымцець; (о сердце) біцца, калаціцца, заміраць
трепетать от страха дрыжаць (калаціцца) ад страху
трепетать от восторга млець ад захаплення
сердце трепещет от радости сэрца б'ецца (калоціцца, замірае) ад радасці

Паведаміць пра недакладнасьць