трут муж.
1. (фитиль для зажигания от искры) кнот, род. кнота муж.
2. (высушенный трутовик, употребляемый с той же целью) губа, -бы жен., цэра, -ры жен.
3. бот. см. трутник, трутовик

Паведаміць пра недакладнасьць