1. (нанести удар) ударыць, выцяць; (стукнуть) стукнуць
ударить палкой ударыць (выцяць, стукнуць) палкай
ударить по столу стукнуць (ударыць) па стале
2. в др. знач. ударыць
молния ударила в дерево маланка ўдарыла у дрэва
ударить в набат ударыць у звон
ударить на врага ударыць на ворага
ударить во фланг ударыць у фланг
ударить в штыки ударыць у штыкі
ударить по недостаткам ударыць па недахопах
3. (с силой начаться - о явлениях природы) прыціснуць; прыпячы; лінуць, хлынуць
ударил мороз прыціснуў мароз
ударила жара прыпякла гарачыня
ударил ливень лінуў (хлынуў) дождж
4. безл. (внезапно охватить, бросить в жар, в пот и т.п.) разг. кінуць; (в голову) ударыць, стукнуць
его ударило в пот яго кінула ў пот
от испуга в голову ударило ад спалоху ў галаву ўдарыла
5. (о музыке, пляске) разг. урэзаць, прыўдарыць
ударить по карману ударыць па кішэні
ударить по рукам ударыць па руках
не ударить в грязь лицом не ударыць у гразь тварам, не ўпасці ў гразь тварам
палец о палец не ударить пальцам не паварушыць, пальцам аб палец не ударыць
Паведаміць пра недакладнасьць
