1. сущ. жах, род. жаху муж.; жудасць, -ці жен.; жуда, -ды жен.; жахлівасць, -ці жен.; страх, род. страху муж.
его охватил ужас яго ахапіў жах, яго ахапіла жудасць
привести в ужас нагнаць жаху
прийти в ужас жахнуцца
какой ужас! які жах!
ужасы войны жахі вайны
во всём ужасе ва ўсім сваім жаху (ва ўсёй жудасці, жахлівасці)
он в ужасе яго бярэ жах (жудасць)
внушать ужас выклікаць (наганяць) жах
содрогаться от ужаса калаціцца ад жаху (ад страху)
объятый ужасом апанаваны жахам
2. в знач. нареч. разг. страшна, страшэнна; страх, жах
ужас как далеко страшна (страшэнна) далёка, страх, як далёка
до ужаса жахліва, страшэнна
к ужасу моему, я сбился с пути гэта было жахліва, я збіўся з дарогі
Паведаміць пра недакладнасьць
