Расейска-беларускі слоўнік (Крапіва)

укор муж. дакор, -ру муж., дакаранне, -ння ср.; (попрёк) упіканне, -ння ср., папіканне, -ння ср.; (упрёк) упікі, -каў мн., упіканне, -ння ср.; закід, -ду муж.
посмотреть с укором глянуць з дакорам (дакараннем)
укоры совести дакоры сумлення
не в укор будь сказано не ў дакор кажучы
не хочу слушать твоих укоров не хачу слухаць тваіх упікаў (упіканняў, папіканняў)

Паведаміць пра недакладнасьць