1. (действие) скарыстанне, -ння ср., выкарыстанне, -ння ср.; неоконч. карыстанне, -ння ср., скарыстоўванне, -ння ср., выкарыстоўванне, -ння ср.; ужыванне, -ння ср.; трачанне, -ння ср.
способ употребления спосаб ужывання (карыстання)
лекарство для внутреннего употребления лякарства для ўнутранага ужывання
неправильное употребление няправільнае выкарыстанне (ужыванне)
2. (состояние) ужытак, -тку муж., ужыванне, -ння ср.
в большом употреблении у шырокім ужытку (шырока ужываецца)
вводить (входить) в употребление уводзіць (уваходзіць) ва ўжытак
выходить из употребления выходзіць з ужытку (з ужывання)
сделать хорошее употребление из чего-либо добра выкарыстаць што-небудзь
вышедший из употребления неўжывальны, які перастаў ужывацца (выкарыстоўвацца)
Паведаміць пра недакладнасьць