пільшчык, той, хто займаецца пілоўкай, распілоўваннем.

пільшчык м. — агульн., Вілен. р. (ЛАБНГ, СПЗБ, ТС, Бялькевіч),
пільчык м. — Пін. (ЛАБНГ),
пільчак м. — Рас., Бял. (ЛАБНГ),
пільнік м. — Віц. р., Віл., Іўеў., Бераст., Калінк. (ЛАБНГ, Мат. Гарадз., Каспяровіч),
пілаваннік м. — Зэльв. (ЛАБНГ),
пілаўшчык м. — Дзятл. (ЛАБНГ),
піленнік м., піленніца ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
пілечнік м. — Ваўк. (ЛАБНГ, СПЗБ),
піляр м. — Бяроз. (ЛАБНГ),
трач м. — Берасц., Кам., Малар. (ЛАБНГ, ДСБ),
рэзаннік м., рэзанніца ж. — Мсцісл. (Юрчанка),
рэзчык м. 'той, хто пілуе дровы' — Жытк. (ТС),
гамарнік м. 'пільшчык, які распілоўвае бярвенне на дошкі' — Віл., Лаг. (СЦБ),
шнуровы м. 'пільшчык, які стаіць зверху на сталюзе' — Жытк. (ТС).

Паведаміць пра недакладнасьць