ВАЛАСЫ . 1. Пра колер: агніста-чырвоныя, агністыя, белабрысыя (разм.), белыя, бліскучыя, бялявыя, выгаралыя, выцвілыя, жоўта-сівыя, жоўтыя, жытнёвыя, залатыя, залаціста-саламяныя, залацістыя, іскрыстыя, каштанавыя, медзяныя (разм.), медна-залацістыя, медныя, пасівелыя, попельна-залацістыя, попельна-русыя, попельныя, пшанічныя, русыя, русявыя (разм.), рыжыя, саламяныя, светлыя, сівыя, смаляныя, цёмна-серабрыстыя, цёмныя, чорна-антрацытавыя, чорныя.

Дзяўчына ўсміхнулася, і, здаецца, засвяціліся незвычайным святлом яе агніста-чырвоныя прыгожыя валасы (“Маладосць”). Хусцінка спаўзла на шыю, і вецер варушыў агністыя валасы — на белым снезе нібы разгарэлася невялічкае полымя (М.Лынькоў). Белабрысыя валасы [Славы] былі акуратна зачасаныя, твар заўсёды чысценькі, умыты (Р.Сабаленка). Русыя, нават злёгку бялявыя валасы ад шырокага ілба прывычна клаліся назад (П.Пестрак). На цёмных, гладкіх і бліскучых валасах Варвары... бегла... белая пасма (К.Каліна). Выгаралыя ад сонца валасы ўпалі на лоб і густым ценем засцілі хударлявы, загарэлы твар (І.Дуброўскі). З-пад капелюха “бацюшкі” рассыпаны на плячах рэдкія пасмы жоўта-сівых валасоў (З.Бядуля). Мільгаюць тут, — скажы, з якіх часоў? — спякотны дзень твайго тугога цела, густая ноч жытнёвых валасоў (П.Макаль). Ужо не лета і яшчэ не восень, А павуцінне ў кропельках расы Плыве, трымціць і туга заплялося Табе ў залатыя валасы (С.Грахоўскі). З гэтых чатырох [дзяцей] два галышы і адзін адзеты былі вельмі схожыя. Залацістыя зблытаныя валасы, светла-сінія вочы і нейкая асаблівая, паспешная ладнасць у руках (У.Караткевіч). Валасы ў Амельчанкі залаціста-саламяныя... (В.Хомчанка). Адзін вецер бязважна гуляў каштанавымі валасамі Кізгайлы. (У.Караткевіч). Алесь глядзеў на яе [Гелену]. Гэтыя вочы, і іскрыстыя валасы, і тонкая постаць — гэта цяпер не проста яна (У.Караткевіч). Сунічны вуснаў пах, мядзяныя валасы і гнуткая постаць у зялёных пырсках хвалі. Вось і ўсё, што засталося ў памяці з таго далёкага лета (У.Караткевіч). Мяккія шэрыя вочы пад зламанымі бровамі, густыя вейкі. Валасы попельна-залацістыя... (У.Караткевіч). Чапцоў зняў фуражку, раскудлачыў пасівелыя валасы... (І.Мележ). Я зверху бачыў толькі валасы, напэўна, попельна-залацістыя (У.Караткевіч). У валасах маіх попельна-русых З юных дзён прыгавор сівізны (В.Вярба). На галаве [Сюзаны] пушыстая вязаная хустка, з-пад якой выбіваецца пасмачка русявых валасоў (І.Навуменка). Бедныя рыжыя валасы! Як часта яны былі прычынаю гаротных слёз. Якіх толькі здзекаў і глуму праз іх не даводзілася цярпець Ігнасю (Р.Мурашка). Жанчына ўсхліпвае... Доўгія саламяныя валасы яе растрапаліся (А.Савіцкі). Гладзіў ветрык зачос Валасоў яго [хлопца] светлых... (Е.Лось). Сівыя валасы, хоць былі і прычасаныя... зноў растрэсліся, прынялі свой звычайны кучаравы беспарадак (Я.Брыль). Туравец спыніўся на самым беражку... нахіліўся над вадою, убачыў сябе: схуднелы аброслы твар, смаляныя калматыя валасы (І.Мележ). Валасы яго [камісара] перасыпала сівізна, цёмна-серабрыстыя, яны былі яшчэ ўсё густыя і прыгожыя (М.Лынькоў). Ён хацеў знайсці сівізну ў гэтых чорна-антрацытавых валасах... і не знайшоў... (В.Хомчанка). Чорныя, кучаравыя валасы [настаўніцы]... растрэсліся на падушцы (Я.Брыль).

2. Пра даўжыню, густату, стан валасоў; пра ступень іх мяккасці: багатыя, буйныя, бялява-кучаравыя, гарачыя, гладкія, далікатныя, доўгія, кароткія, кучаравыя, прамыя, пушыстыя, пышныя, рассыпчатыя, хвалістыя  бедныя, бязладныя, зблытаныя, калматыя, кудлатыя (разм.), непаслухмяныя, рэдкія, скалмачаныя, тонкія, ускудлачаныя (разм.), цяжкія; ільняныя, лёгкія, мяккія, шаўкавістыя, шаўковыя  жорсткія, каляныя, стромкія, шорсткія.

Хомчык бачыў, як... [Аксана] распусціла свае багатыя валасы, якія закрывалі спіну (П.Пестрак). Буйныя валасы ў беспарадку звісалі на бледны лоб (М.Лынькоў). Мужчына пагладзіў па доўгіх бялява-кучаравых валасах дзяўчынку (В.Адамчык). Рукі гладзілі каляныя, нейкія гарачыя Грачовы валасы (А.Савіцкі). Я абняў [дзяўчыну] за плечы і пачаў гладзіць мяккія, такія далікатныя валасы (Б.Сачанка). Дзяўчынка была кволая, з далікатнымі гладкімі валасамі, з вялікімі блакітнымі вачамі (І.Грамовіч). Кароткія шорсткія валасы Радзюк прыгладзіў на бок (Т.Хадкевіч). Чорныя кучаравыя валасы. Цёмны смуглявы твар, худы, ад чаго выгляд здаецца сярдзітым... Гэта Мікалай (П.Галавач). Падняўся чалавек з канапкі... Светлыя і прамыя, доўгія яго валасы навіслі на поўныя шчокі (М.Стральцоў). Белай алюмініевай расчоскай Наташа ўзбівае і без таго пушыстыя, як шоўк, тонкія, светлыя валасы (А.Васілевіч). Залатыя, пышныя валасы яе [жанчыны] былі растрэсены, укалмачаны ў пясок (Я.Брыль). Валасы на галаве хлопчыка былі вымытыя, набылі колер і сталі рассыпчатыя, лёгкія (“Маладосць”). Прыемна было бачыць [Амельцы] хвалістыя валасы Яніны (Р.Мурашка). Ён... злосна страсае на лоб кучму бязладных сваіх валасоў (М.Зарэцкі). Зараз жа прыйшоў і Антоніо, ладны хлопец з кудлатымі чорнымі валасамі (Я.Маўр). Бачыў я грыву непаслухмяных і бліскучых попельных валасоў, што адлівалі золатам... (У.Караткевіч). Сымон быў без шапкі, з скалмачанымі валасамі, у парванай вопратцы (З.Бядуля). Селянін без шапкі з ускудлачанымі валасамі віхрам імчаўся на шпаркім кані (Я.Колас). Мяккія ільняныя валасы [дзяўчыны] перапляліся з пяшчотным маладым веццем (Т.Хадкевіч). Валасы ў Максіма цяпер былі белыя, але не мяккія, ільняныя... а жорсткія (І.Грамовіч). Пальцы [Захара] заглыбіліся ў мяккія шаўкавістыя валасы (А.Савіцкі). І, падняўшы ўгору Стромкі валасок, Ные сірацінка, Плача каласок (Я.Колас).

Паведаміць пра недакладнасьць