І ападаў на сад са звонам Бліскучых буйных кропель рой (П.Панчанка). Вось і схлынулі хмары, і дождж пераціх, Чуцен кропель буйных перазвон (П.Панчанка). З лісця на галаву сыпаліся важкія і халодныя кроплі, цяклі па твары... (І.Мележ). Цішыня. Золак больш і больш наганяе драбнюткія кроплі святла, яно ўжо сыплецца недзе зверху, з бакоў, падымаецца ад зямлі (Я.Скрыган). Спачатку падаюць рэдкія, дужыя кроплі (Я.Брыль). Пырснуў першы нясмелы прамень, і жывыя, іскрыстыя кроплі расы зазіхацелі, заззялі рознымі колерамі (Т.Хадкевіч). Вялікія зеленаватыя кроплі дажджу віселі на... галінках (М.Стральцоў). Прайшоў дождж. Свяціла сонца... і Захару на нейкі момант здалося, што... трымцяць на сцяблінах травы зіхатлівыя смагарадавыя кроплі (А.Савіцкі). На бязлістым голлі і вецці дрэў і кустоў, нізка над сцежкай, безліч крыштальна-сярэбраных кропель (Я.Брыль). Бабка-зялёнакрылка сядзела на чарацінцы.. Яе тоненькае стройнае цельца шчыльна прытулілася да лісціка, малюпасенечкія кропелькі расы ледзь-ледзь выступалі на крыльцах... (Я.Колас). Калі Аня падышла да Арыны і ўзяла за плечы, вусны сястры задрыжалі, а ў кутках вачэй набеглі дзве светлыя празрыстыя кроплі (І.Мележ). І ляцяць халодныя срэбныя кроплі На вусны дзяўчатам... (Г.Бураўкін). Гулка забарабанілі па вадзе на рачным павароце буйныя, дымныя кроплі (К.Кірэенка). Халодныя каляныя кроплі каціліся на веі, расплываліся на шчоках (А.Савіцкі). На лісцях — крывавыя кроплі. Гэта іх восень параніла (П.Макаль). Каб з твару ты ўсмешкай не сцёрла Настылыя, чорныя кроплі дажджу, Хіба і цябе не пазнаў бы (М.Танк). На твар раптам пырснулі халодныя-халодныя кроплі (І.Пташнікаў). Цяжкія рэдкія кроплі халоднага дажджу ўпалі на гарачы, не астылы яшчэ пыл дарогі (В.Адамчык).
Паведаміць пра недакладнасьць
