Засвішча, заскуголіць паўночны вецер, скуе дарожныя каляіны і травяністыя балотцы свежы бліскучы лёд... (Л.Дайнека). На гладкім блакітным лёдзе чуецца скрып палазоў, асцярожнае фырканне коней (“Маладосць”). Біце, капыты, звонкі лёд! (Д.Бічэль-Загнетава). Цяжкіх хмараў праб’ём стагі, сэрцам сплавім крыштальны лёд, сілай скінем з рук ланцугі (Л.Геніюш). Па бліскучым мокрым лёдзе яшчэ бегалі... бесклапотныя і крыклівыя хлапчукі (У.Аляхновіч). Недзе недалёка ў праліве крэкча, мусібыць асядаючы, тоўсты летні лёд (Я.Сіпакоў). Па маладым лядку і халадку... Ступаў... былой армейскай вывучкі хадок (А.Пысін). Грэла сонца — і таяў-блішчэў На сцяжынцы лядок наздраваты (Н.Гілевіч). Ізноў крыштальныя лілеі на сінім лёдзе расцвілі (В.Матэвушаў). А лёд, бы мур сцёмна-зялёны, Чуць пасярэдзіне падняты, Ляжыць, цяжэрны і зацяты (Я.Колас). Снег зацягвала тоненькім, храбусткім лядком (І.Новікаў). Завірухай разгайданыя, Нагадаўшы карагод, Йшлі лілеі, закаваныя У аглухлы тоўсты лёд (Я.Янішчыц). Прыкованы вочы, увага мільёнаў Да лагера Шміта на здрадлівым лёдзе (Я.Колас). Ногі людзей патрушчылі слабы лядок (І.Шамякін). А сёння лёд шурпаты пасінеў... (Ю.Свірка).
Паведаміць пра недакладнасьць
