РАНА (раны). Пра пакуты, душэўны боль; пра страты, нанесеныя грамадству, прыродзе: адвечная, балючая, безнадзейная, гарачая, глыбокая, горкая, душэўная, жывая, жудасная, зямная, крывавая, набалелая, негалосная (аўт.), незагоеная, незагойная, нябачная, нясцерпная, няўгойная, сардэчная, свежая, скразная, смяротная, смяртэльная, старая, таемная, цяжкая, шчымлівая.

Адвечная рана, якая перадавалася ім [арандатарам] з пакалення ў пакаленне, на час зрасталася (З.Бядуля). Многа ранаў глыбокіх Пакінулі нам Навальнічныя дні, Ліхалецце, вайна (М.Танк). Залечваў мой горад Глыбокія раны, Балючыя раны вайны (А.Вольскі). Мне не забыцца дзён агністых, Ні страт цяжкіх, ні горкіх ран (П.Броўка). Гарачыя, нясцерпныя раны Чарнобыля крывавяць сэрца майго народа (“Беларусь”). Сэрца матчына — рана жывая. Не атузваецца. Не зажывае (Н.Загорская). Помняць Гомель і Ельня, Калуга і Бранск, Як фашысты каналі ад жудасных ран (П.Панчанка). Сосны! Вас дакараў я, Што ўзняліся вы рана На акопах — зямных незагоеных ранах (М.Танк). Лечым жорсткай пенай, соллю лечым Раны негалосныя свае (А.Пысін). І датуль, пакуль я буду жыць, у душы ў мяне будзе тачыцца незагойная рана... Рана, якую пакінула ў маім сэрцы вайна (Б.Сачанка). І рана няўгойная ные ад зморы (П.Панчанка). Не схаваў я сардэчныя раны, Што ў жыцці надарылі гады (М.Хведаровіч). Каб вораг задушыўся едкім дымам І загаіць не змог смяротных ран, — Змагайцеся адважна за Радзіму, Атрады беларускіх партызан (П.Панчанка). Чым больш думаю, тым больш бачу, што ўсе старыя раны адкрыліся і раз’ядаюць свежую рану (К.Чорны).

Паведаміць пра недакладнасьць