Сэрца забілася часта і трывожна прадчуваннем неспадзяванай, блізкай сустрэчы (І.Мележ). Стрэч бясхмарных не зычу, Пахілю галаву — І бядою паклічу, І слязой пазаву (У.Някляеў). І Вышамірскі і Мішка аслупянелі ад такой нечаканай сустрэчы (З.Бядуля). Сумеўся [Юра], бо часта ўспамінаў выпадковую сустрэчу ля купкі меднастволых соснаў (У.Карпаў). Да той дарожнай сустрэчы яны не бачыліся гадоў са тры (Я.Брыль). Амору спадабалася такая гасцінная сустрэча (М.Паслядовіч). Я знаю нямала сустрэчаў такіх Жаданых, святочных, цудоўных (М.Танк). Я гадамі шукаў запаветнай сустрэчы, На палескай зямлі, у грузінскіх гарах (У.Верамейчык). Гэта ж сапраўднасць... пляміла чорнаю хваробаю халоднага расстання цеплату і бляск знянацкай мілай сустрэчы... (Ц.Гартны). Гляджу і вачам сваім не веру: такой неверагоднай здалася гэтая сустрэча (Р.Ігнаценка). Ён [Пятро] ішоў па вёсцы, выбіраючы хату, куды можна было б зайсці папрасіцца пераначаваць... І раптам — неспадзяваная сустрэча (І.Шамякін). Такой прыемнай і радаснай сустрэчы настаўнік не чакаў (Я.Колас). Апошняя наша сустрэча была такая ціхая і светлая (Я.Брыль). Вось Сілцы, хатка, маці, таварышы, цёплая стрэча з імі (Ц.Гартны). Чуллівай і журботнай была апошняя сустрэча з маці (“Полымя”). Сустрэча з маці... усё такая ж непасрэдная, трапяткая... (Б.Сачанка). Той таемнай і шчаслівай сустрэчы яна [Ніна] не забудзе ніколі (І.Новікаў). Вось і сустрэча сяброў маленства... Халодная, золкая, як гэты асенні дзень (М.Гроднеў).
Паведаміць пра недакладнасьць
