аднабрыгаднік -а, м. Той, хто служыць ці служыў у адной брыгадзе з кім-н.
Антося здзівіла, што яго баявы аднабрыгаднік меў на галаве густы, як у хлапчука, «вожык». (А.Жук)

Паведаміць пра недакладнасьць