1. Які прычыняе, тоіць у сабе зло; злы, ліхі.
Чарговы раз спрацавала старая, як свет, казачка пра добрага «цара» і «благіх» баяр. (ЛіМ. 18.11.1994) А тыя, сынок, благія ворагі, што іх раней бацька Гаравік... разбіў, дык яны за гэтым час пакрапчэлі. (Полымя. 1996. № 4)
2. у знач. наз. благое -ога, н. Ліха, зло.
Свой нарыс Суліма пачынае з тэмы, якая прайшла праз тысячагоддзі. Гэта тэма дабра і зла (ці добрага, харошага - і благога, ліхога). (ЛіМ. 18.12.1992) У адным і тым жа жыццёвым пласце таіліся з'явы супярэчлівыя - добрае і благое, высокае, прыгожае і нізкае, агіднае... (І.Навуменка) А можа на гэтым і свет заснаваны? - Святкуе благое, Балюе ліхое. Баляць мае раны. (У.Паўлаў)
Паведаміць пра недакладнасьць
