бракус -а, м. Той, хто мае які-н. брак, загану.
- Ну, сватай, - у тон жарту адказвае Алеся. [Ігнат:] От гэта ўжо цяжэй: Амелька - старават, я - бракус. Прыйдзецца табе пачакаць, пакуль вырасце які падшыванец. (Я.Скрыган) З дапрызыўным бракусом, тонкім, як гліста, Напрахам ніхто не хацеў ісці ў танец. (І.Канановіч)

Паведаміць пра недакладнасьць