бязмежжа -а, н. Становішча, калі парушаюцца ўсе прававыя і маральныя нормы. Падобныя «разборкі» паміж дзвюма галінамі выканаўчай улады не садзейнічаюць прэстыжу апошняй і ствараюць самае сапраўднае бязмежжа. (Звязда. 24.07.1993)