1. Які (што) гаворыць.
Гаваркую механічную галаву, якая давала мудрыя парады «на всех употребительных языках», адправілі на сметнік. (У.Арлоў) «Гаваркія істоты» - гэта ўсе мы. (ЛіМ. 09.02.1996) Пасля вячэры гаворка паміж галоўным аграномам вобласці і аспірантам аграноміі ішла галоўным чынам пра глебазнаўства Беларусі. Гэтая невычэрпная тэма вяла гаваркіх аграномаў... да далёкіх вытокаў: зямных і водных, да гісторыі зямлі. (П.Пестрак) [Людзі] рабілі перакур. Дымілі і гаварылі... Тыя, хто не курыў, таксама падключыліся да гаваркіх курцоў, быццам глытнуць дымку, бо ахвочыя былі да размоў. (П.Кавалёў)
2. Схільны да размоў, ахвочы пагаварыць.
Паведаміць пра недакладнасьць
