гудлівы -ая, -ае. Які гудзе; з гудам.
Недзе - у белым полі, святочным і безыменным - стаяў сабе шэры, трохі гудлівы тэлеграфны слуп. (Я.Брыль) Раптам мае вушы схапілі стрыманы дзявочы смех і нізкі гудлівы працяжны голас мужчыны. (А.Мрый)

Паведаміць пра недакладнасьць