узляцець сов.
1. в разн. знач. взлететь; взвиться; (о птицах - ещё) вспорхнуть;
самалёт узляцеў самолёт взлетел;
мяч узляцеў вышэй перакладзіны мяч взлетел выше перекладины;
з травы ўзляцела маленькая птушка из травы вспорхнула маленькая птичка;
верабей ~цеў на страху воробей взлетел на крышу;
2. разг. взлететь, взбежать;
у. на другі паверх взлететь (взбежать) на второй этаж;
у. у паветра взлететь на (в) воздух

Паведаміць пра недакладнасьць