укусіць сов.
1. в разн. знач. укусить; (жалом - ещё) ужалить;
сабака ўкусіў за нагу собака укусила за ногу;
чэрствы хлеб цяжка ўкусіць чёрствый хлеб трудно укусить;
аса ўкусіла руку оса укусила (ужалила) руку;
2. перен., разг. уязвить, уколоть;
(якая) муха ўкусіла (каго) (какая) муха укусила (кого);
блізка локаць, ды не ўкусіш посл. близок локоть, да не укусишь;
укусіўшы, не заліжаш погов. укусив, не залижешь

Паведаміць пра недакладнасьць