1. мест. опред., во мн. ч. все; см. увесь;
2. в знач. сущ. все;
у. ў зборы все в сборе;
◊ з усіх сіл изо всех сил;
на ўсе сто на все сто;
не ўсе дома не все дома;
трашчаць па ўсіх швах трещать по всем швам;
панацэя ад усіх бед панацея от всех зол;
на ўсе чатыры бакі на все четыре стороны;
майстар на ўсе рукі мастер на все руки;
браць на ўсе застаўкі (жылы) стараться изо всех сил;
званіць (біць) ва ўсе званы звонить (бить) во все колокола;
ведаць усе хады і выхады знать все ходы и выходы;
усе як адзін все как один;
усе да аднаго все до одного, все до единого;
сямёра варот і ўсе ў агарод погов. семеро ворот и все в огород;
на беднага Макара ўсе шышкі валяцца погов. на бедного Макара все шишки валятся
Паведаміць пра недакладнасьць
