1. производить в воздухе свист чем-л. гибким, сечь, Нсл. 128. сечь гибким, Дсл. 166. хлестать. БНсл.
Джыгаць дубцом. Дсл. Джыгаеш, як не сваімі рукамі. Нсл.
2. жалить. Бяльсл.
Я не пайду да вульля - пшчолы джыгаць будуць. Маляцічы Крым. (Бяльсл.). Напалі на каня воспы і пачалі джыгаць. В. Хутары Краснап. (Тм.).
3. о быстром движении. Дсл. 166.
Джыгае рыба ў вадзе.
джыґнуць, Нсл. 128. джыгнуць, БНсл.; Юрсл. однкрат.
1. ударить чем-л. гибким, Нсл. ударить быстро, прижечь, ПНЗ. хлеснуть.
Джыгні яго добра разоў пяток. Нсл.
2. похлестать в бане веником. Юрсл.
3. джыґануць — ужалить. Варсл.; Бяльсл.
Пшчала джыганула мяне ў вусну. Варсл. Як джыганула пшчала, аж падскочыў. Парадзіна Імсьц. (Бяльсл.).
абджыгаць,
1. высечь розгами. Нсл. 346.
Абджыгала мяне матка хлыбазінаю. Пірагова Імсьц. (Бяльсл.). Глядзі, розкамі тут абджыгаю, калі зачэпіш тут што! Нсл.
2. обкусать (о пчёлах). Бяльсл.
Пшчолы абджыгалі хлапца. Будагошч Імсьц. (Бяльсл.).
Паведаміць пра недакладнасьць
