ёрзаць -аю -аеш -ае, несоверш.
1. двигаться сидя.
Просьле старцоў застаецца доўга сьлед, ідзе яны сядзелі й ёрзалі. НК: Старцы, 87. Крычыць, вые, ёрзае па печцы. НК: Под. пос., 57. Сьвіньня ёрзала задкам па зямлі. Гарэцкі: Песьні, 40. Ёрзаць па каленях. Нсл. 151.
Соверш. наёрзаць — натереть садно, ездя. Нсл.
Едучы вокліп, наёрзаў сабе задніцу. Нсл.
Соверш. праёрзаць — протереть «ёрзаючы». Нсл. 151.
Ёрзаўшы па бярне, нагавічкі праёрзаў. Нсл.
2. шевелиться то в одну, то в другую сторону.
Ганачныя масьнічыны былі гнілыя і «ёрзалі» пад нагамі. НК: Старцы, 90.

Паведаміць пра недакладнасьць