абалдуін, абалдуй м., груб., зневаж. Неразумны, дурны чалавек; аболтус. Хлопцы зараз нейкія абалдуіны. Порплішча Докш. Ай, які ж ты абалдуй. Бораўна Леп. Параўн. аплэвух, аплэвуш, асялок