аберуч прысл.
1. Абедзвюма рукамі (абхапіць, узяць што-н.).
Ухваціў аберуч маю руку. Камень Леп.
2. Папераменна, то ў адной, то ў другой руцэ (несці што-н.).
Марынка аберуч несла гэтую торбу. Арханава Міёр.
3. Разам.
Той зімой восем чалавек жылі аберуч з намі ў нашай хаці. Нурава В.-Дзв.

Паведаміць пра недакладнасьць