1. в разн. знач. гореть;
дровы гараць дрова горят;
печ гарыць печка горит;
лямпа гарыць лампа горит;
мокрае сена гарыць у стагах мокрое сено горит в стогах;
галава гарыць голова горит;
шчокі гараць ад марозу щёки горят от мороза;
вычышчаны самавар гарэў на сонцы вычищенный самовар горел на солнце;
вопратка на ім так і гарыць одежда на нём так и горит;
2. разг. (о погорельцах) погорать;
яны гарэлі некалькі разоў они погорали несколько раз;
◊ не гарыць не горит;
вочы гараць глаза горят;
скура гарыць (на кім) управы нет (на кого);
душа гарыць душа горит;
г. жаданнем гореть желанием;
работа гарыць у руках работа горит в руках;
зямля гарыць пад нагамі земля горит под ногами;
як мокрае гарыць как мокрое горит; из рук валится;
гары яно гарам! пропади оно пропадом!;
вока гарыць (на што) глаза горят (на что);
на злодзеі шапка гарыць погов. на воре шапка горит
Паведаміць пра недакладнасьць
