горла ср.
1. в разн. знач. горло;
г. баліць горло болит;
дыхальнае г. дыхательное горло;
2. горло, глотка ж.;
◊ косць у ~ле кость в горле;
работы па г. работы по горло;
вырваць з г. вырвать из горла;
засесці ў ~ле застрять в горле;
сыты па г. сыт по горло;
г. перагрызці горло (глотку) перегрызть;
драць г. драть горло (глотку);
заткнуць г. заткнуть глотку;
клубок у ~ле ком (клубок) в горле;
на ўсё г. во всю глотку;
кусок у г. не лезе кусок в горло не лезет;
прамачыць г. промочить горло;
хапае (хапіла) па г. сыт по горло;
з нажом да г. прыстаць с ножом к горлу пристать;
слёзы падступілі да г. слёзы подступили к горлу;
браць за г. брать за глотку;
стаць упоперак г. стать поперёк горла;
наступаць на г. (каму) наступать на горло (кому);
шырокае г. (у каго) широкое горло (у кого);
браць ~лам брать горлом;
луджанае г. лужёная глотка;
цераз г. сверх меры

Паведаміць пра недакладнасьць