1. сущ. (род. граху) м., в разн. знач. грех;
2. в знач. сказ., разг. грех, грешно;
г. вам так гаварыць грех (грешно) вам так говорить;
◊ браць г. на душу брать грех на душу;
з грахом папалам с грехом пополам;
няма чаго грахі таіць нечего греха таить;
як на г. как на грех;
далей ад граху от греха подальше;
смяротны г. смертельный грех;
першародны г. первородный грех;
што праўда, то не г. посл. что правда, то не грех;
нядоўга і да граху долго ли до греха;
і смех і г. погов. и смех и грех;
рада б душа ў рай, ды грахі не пускаюць посл. рад бы в рай, да грехи не пускают;
прапаў мех - на бацьку г. погов. с больной головы на здоровую
Паведаміць пра недакладнасьць
